Visie
“Een mens moet zijn hele leven blijven leren. 
Leren kijken is een van moeilijkste dingen”.
We zien een miljoenen beelden op een dag en registreren er maar een paar. 
In die Beeldenjungle beklijven vaak alleen die indrukken die dicht bij je zelf staan.  Dagelijks krijgen we naast onze drukke realiteit,  nieuwsitems,  foto’s van “ver van je bed levens” en honderden ‘plaatjes’ van het internet op onze netvliezen .  Soms worden we daar heel even door geraakt, maar gaan we al gauw weer over tot de orde van de dag.
Ik zoek deze beelden juist bewust op en probeer ze vast te houden. Ik wil ze juist  vast pakken en stil zetten.   Ik wil mezelf en anderen dwingen te blijven kijken.
Ik heb tussen 2004 en 2008 een serie schilderijen gebaseerd op beelden uit het nieuws.  Ik kwam tot mijn eerste schilderij door een foto in de krant.
Een Palestijnse dode werd door een menigte weg gedragen naar zijn laatste rustplaats.  We hebben het allemaal al honderd keer gezien.  
Ik werd er enorm door geraakt en het was alsof ik het voor de eerste keer zag. 
Ik wilde die foto beschermen  tegen het lot van het ’oud nieuws’.  Een schilderij kan niet zomaar omgeslagen worden is het idee.
Dit eerste schilderij werd gekocht door een Engelse dame.  Nog dagelijks kijkt zij en haar bezoek naar een lijk dat door de straten van Ramalah wordt gedragen.  Sinds dit eerste schilderij volgden nog veel van die momentopnamen die mij even stil lieten staan en hopelijk u ook.
Halbe Nicolai